|
Midden-Portugal |
Strekt zich uit van Lissabon tot bijna aan Porto en van de Spaanse grens
naar de kust van de Atlantische oceaan. Maar buiten de charmante
universiteitsstad Coimbra en de fascinerende bedevaartplaats Fatima heeft het
weinig bezoekers en is het buiten Portugal weinig bekend.
|
Om 8 uur vertrekken we naar Coimbra. Aan de Ponte de Santa Clara (de overkant)
is een grote parking, maar die staat reeds helemaal vol. We vinden toch een
plaats helemaal achteraan aan de sportvelden van de Unief.
Een vriendelijke mevrouw zei dat we daar mochten staan. Een goede rustige plaats !
Te voet naar boven ! Een serieuse klim, maar de moeite waard. Portugals
oudste universiteit staat op de top van de Alcaçova-heuvel boven
de rivier de Mondego.
We komen aan in de Patio das Escolas, een vierhoek met gebouwen aan drie kanten
en een terras dat uitkijkt op de Mondego. Dit is het hart van de oude universiteit.
De meeste gebouwen kan je zo bezoeken maar je
hebt een kaartje nodig om de Bibliotheca Janina(de bibliotheek) en de Sala dos
Capelos ( ceremoniehal) te bezoeken en je krijgt een bepaald uur waarop je binnen
mag. Voor ons is dat 11 uur en we beginnen met de barokke bibliotheek,
indrukwekkend, uitgevoerd in verguld hout en gelakt in groen, rood en goud.
De sala dos Capelos, waar inhuldigingen en promotie plaatsvinden, bezet de
grootste hal van het manuelijnse paleis, met een cassettenplafond en portretten
van Portugese monarchen.
|
Een wandelgang met uitzichten op de daken van Coimbra leidt naar de examenhal
met een beschilderd plafond, betegelde muren en portretten van voormalige rectoren.
Spijtig genoeg staan er verwittigingen dat je geen foto’s mag nemen, maar
die begrijp ik niet zo goed !!!
Een schoon voorbeeld van barok en romaanse stijl.
Aan de oostkant van het plein staat het Porta Férrea (de ijzeren poort)
gebouwd in 1634, deze poort leidt naar de moderne universiteitsgebouwen,
voor de faculteiten medicijnen, wetenschap en technologie die dateren uit de
jaren 1960 toen de dictator Antonio Salazar- die vroeger professor in de economie
in Coimbra was- de manuelijnse en renaissancegebouwen verwoestte in naam van de modernisatie!
Vanop het terras prachtig uitzicht over de stad. We gaan langs de
trappen terug naar beneden en komen langs het Praça do Republica, met de
studentencafé’s met als bekendste de Trovador waar ’s avonds
de gekende studentenfado’s worden gezongen.
Het is een gezellige stad die werkelijk bruist.
We rijden om 3 uur verder naar Fatima. Knappe camperplaatsen,
kraakproper op de P. Sanctuario, met watervoorziening, toiletten en douches.
We ontmoeten er de eerste Belgen die we op deze reis tegenkomen. Mensen van Mol
met een motorhome, die van de Algarve en Lissabon komen en richting huiswaarts
rijden. Ze zijn van half april onderweg en gaan begin juli naar huis.
We bezoeken het heiligdom van Fatima, de Basiliek, en de openluchtkapel van Maria.
Het verhaal van de belevenissen van de drie herderskinderen in 1917 heeft
miljoenen mensen ontroerd en de stad tot een van de grootste bedevaartplaatsen
van de rooms-katholieke kerk gemaakt.
|
Het visioen :
Op 13 mei 1917 verscheen Maria in een eikenboom aan de 10 jarige
Lucia en haar nichtje Jacinta en neefje Francisco, toen ze hun schapen hoedden
in het dorpje Cova da Iria bij Fatima. De kinderen vertelden over een dame,
stralender dan de zon, die hun vroeg 6 maanden lang om dezelfde tijd terug te
komen. De kinderen keerden telkens terug en de visioenen gingen door.
De laatste keer op 13 oktober zag een menigte van 70.000 mensen de zon als
een bal van vuur dansen in de lucht en vele wonderen vonden plaats.
Op dezelfde dag onthulde Maria aan Lucia de “drie geheimen van
Fatima “ waarvan men zegt dat zij de Tweede Wereldoorlog, evenals het
Russische communisme en de moord op een paus voorspelde.
Jacintha en Francisco stierven in 1920 aan een longontsteking en
Lucia ging in 1928 in het karmelietenklooster in Coimbra waar ze in 2004 stierf.
Jacintha en Francisco werden in de Basiliek begraven en in 1989 zalig verklaard
door paus Johannnes Paulus II
|
|
Op het grote plein, kunnen een miljoen mensen staan en het is twee keer
zo groot als het St. Pietersplein in Rome. In de hoek staat de
Capela das Apericöes (kapel van de verschijningen) op de plaats
van de oorspronkelijke visoenen waar pelgrims bidden en kaarsen aansteken.
Tussen 13 mei en 13 oktober komen er miljoenen mensen van wie sommigen de weg
naar de basiliek op hun knieën afleggen, wat soms bloederige taferelen
oplevert. We gaan ’s avonds om 21.30 uur naar de processie kijken,
die na de mis het ganse plein rond gaat. Met al die kaarslichtjes best wel
indrukwekkend.
|
|
Dinsdag 5 juni 2007 :
Na de nodige werkjes, water indoen, toilet en een beetje schoonmaak vertrekken
we naar Nazaré.
De eigenaardigheid in dit stadje is dat de vrouwen nog in klederdracht lopen en
hun vis drogen op rekken op het strand. Een gezellige dijk maar het is zeer
mistig zodat het geen zin heeft om de kabelbaan naar het panoramisch terras
110m hoog in Sitro te gaan voor een prachtig uitzicht. Wij rijden naar Peniche
en even verder vinden we een plaats tussen de vissers op de rotsen. Voor het
eten gaat Fons nog een beetje pootje baden. Morgen trekken we naar Lissabon.
Bij de Anjerrevolutie in 1974, staken de inwoners van Lissabon anjers
in de geweerlopen van de soldaten en kwam een einde aan meer dan 40 jaar
dictatoriaal bewind onder Antonio Salazar en bracht Portugal nader tot Europa.
Intussen, bracht het einde van de koloniale oorlogen en de onafhankelijkheid
van voormalige Afrikaanse koloniën, duizenden Angolezen,
Kaapverdiërs en Mozambikanen naar Lissabon, waardoor een dynamische,
multiculturele en tolerante stad ontstond.
|
Woensdag 6 juni 2007 :
|
|
Wij rijden vroeg door, via Lourinha, Ericeira, Mafra, Sintra,
Cabo da Roca,( het meest westelijke punt waar de golven
vervaarlijk tegen de rotsen beuken), Cascais en Estoril komen we in Lissabon aan.
2 campings mogelijk :
-
Monsanto 24 € , een bustocht van ongeveer 1 uur naar het
stadscentrum van Lissabon. De busstop is dicht bij de camping.
-
Orbiturcamping aan de costa da Caparica, over de brug van 24 april, met
ASCI kaart 12€ . Bustocht van 30 min. Enig nadeel is dat je een
eindje moet stappen naar de bushalte. Wij kiezen voor dit laatste.
Je kan afstappen in Alcantara en van daaruit de bus of de tram nemen.
Of je kan tot de Praça de Espanha rijden en daar de metro nemen, de
blauwe lijn naar Baixa ciudade. In het metrostation kan je een dagkaartje kopen
(7colinas) waarmee je bus en tram kan nemen zoveel je wil voor 3.85 €.
|
Donderdag 7 juni :
We vertrekken op tijd om de bus te nemen naar Lissabon. Dan nemen we de metro
en stappen uit in het metrostation Baixa Ciudade en komen zo in de rua de
Conçeicao en dan in de rua Augusta die uitgeeft op de Praça do
Commercio. We verkennen de Baixa ( de benedenstad), Rossio, het mooie plein
met fontein, bloemstalletjes en terrasjes en het station met
indrukwekkende neo-manuelijnse gevel.
We gaan verder over de Praça dos Restauradores, met de Obelisk, en het
Palacio Foz, een voormalige nachtclub en nu het toeristenbureau. Aangezien de
Elevador da Gloria (kabelbaan) wordt gerestaureerd en dus niet werkt,
gaan we terug naar de rua Augusta en nemen de Elevador
de Santa Justa, een ijzeren lift ontworpen door een leerling van Gustave Eiffel
geopend in 1902 die de Baixa verbindt met de Chiado.
We lopen een eind richting Bairro Alto, met een doolhof van middeleeuwse
straatjes tot aan de Largo Trinidade en zeer mooi pleintje en komen via de
Chiado ( de moderne winkelstraten) terug in de
Baixa
terecht, waar we terug de metro nemen. Het was een fijne dag, moe maar
voldaan keren we naar de camping terug.
Vrijdag 8 juni :
Vandaag gaan we Alfama verkennen, de oudste wijk van Lissabon maar ook de meest
bekoorlijke. Het ligt op de heuvel tussen het Castelo de Sao Jorge en de rivier
de Taag en het is een doolhof van straatjes en steegjes met trappen en geheime
tuinen en het Moorse stratenplan heeft de aardbeving van 1755 grotendeels
doorstaan. In de namiddag gaan we naar Belem. We stappen uit in metrostation
Baixa Ciudade en nemen aan de rua Antonio Maria Cardoso, tram 28
(oude tramstellen electrico) voor een ritje door de Baixa en langs de
kathedraal naar de Largo das Portas do Sol.
We stappen uit tegenover het museu de Artes Decorativas.
Vanaf de Miradouro (uitkijkpunt) hebben we mooie vergezichten over de daken van
Alfama. We nemende trap naast de Santa Luzia-kerk en duiken
Alfama in.
We komen door keistenen straatjes, met was die te drogen hangt aan de
balkonnetjes, met fonteinen, patio’s en verscholen binnenhoven met
sinaasappelbomen. We dalen verder naar de Largo de Sao Miguel,
dan rechts en meteen weer rechts naar de Largo do Chafarin de Dentro, een plein
tegenover de casa de Fado. We nemen de Rua de San Pedro waar de vrouwen ’s
morgens sardienen verkopen in de deuropening. We lopen in de rua de Sao Joa de
Praça en komen langs de sé (kathedraal) en volgen de tramsporen
naar de rua da Conceiçao en komen via de rua Augusta terug aan de
Praça do Comercio.
|
Nadat we een hapje gegeten hebben, springen we op tram 15 naar
Belem om het glorieuse maritieme verleden van Portugal te
bewonderen.
|
|
We gaan naar Torre de Belem, zien het Museu da Marinha en het Mosterio dos
Jéronimos, gebouwd ter ere van de roemrijke daden van de Portugese
ontdekkingsreizigers, we zien tevens het Padrao dos Descobrimentos, het monument
van de ontdekkingen, dat in 1960 werd gebouwd ter ere van de 500ste sterfdag
van prins Hendrik de Zeevaarder, de architect van de ontdekkingen.
|
|
Tot slot gaan we bij de Antiga Confeitaria de Belem een koffietje drinken en
proeven daarbij hun beruchte pasteis de nata, warm en kraakvers, heerlijk !!
We rijden terug naar de camping en onze 2 dagen Lissabon zitten erop.
We vertrekken nog deze avond richting Evora en willen morgen ook een kijkje
nemen op de markt van Estremoz, die werd opgenomen in de toeristische gids en
vermeld werd als één van de 3 markten in Portugal die je zeker
moet zien.
|
Zaterdag 9 juni :
Guy verjaart, dus eerst even een smsje sturen om hem een gelukkige verjaardag
te wensen. Dan naar de markt. We hadden ons deze omweg van 30 km. kunnen besparen,
niets te zien, enkel groenten- en kaaskramen en dat was het dan. Er was ook een
zogezegde antiekmarkt. Een markt zoals zovelen, helemaal de vermelding niet waard !
Verder naar Evora. De Romeinen bouwden hun ommuurde stad Ebora Cerealis, hoog op
een heuvel boven de Alentejo-vlakte.
Evora werd gesticht door de Romeinen, versterkt door de
Moren en door Gerald de Onbevreesde heroverd voor Alfonso Henriques.
Er is een tempel van Diana, nu Templo Romano genoemd, het convento dos Loios,
een 15de eeuws klooster dat nu een Pousada is en waar je dineert in de
kloostergangen en slaapt in monnikencellen. De Manuelijnse deur van de
kapittelzaal en de Gotische kloostergangen zijn de moeite om te zien.
De sé is vergelijkbaar met die van Coimbra. Maar het meest indrukwekkende
bevindt zich naast de Igreja de Sao Francisco.
Rechts is een aparte ingang die leidt naar de kloostergang en de Capela dos Ossos
( kapel van de beenderen) waar muren en kolommen volledig bedekt zijn met schedels,
dijbenen, scheenbenen en andere botten van 5000 monniken.
Grijnzende schedels staren van het plafond naar beneden en aan de muur hangt een
griezelig lijk. Boven de ingang staat de inscriptie : Nos Ossos, que aqui
estamos, Pelos vossos esperamos ( Wij beenderen die hier zijn, wachten op
uw beenderen).
Op de Praça de Giraldo, herademen we en spoelen de lugubere beelden weg
met een frisse pint. We rijden via de N 380, N 257 Alcaçovas, N5 Sao
Romao do Sado, tot Grandola en verder tot costa de sto André aan het
strand. Hier overnachten we.
Zondag 10 juni :
Vandaag zouden we moeten gaan kiezen. Maar dit kan nu niet !!
We rijden via Sines, Cercal, Odemira, Sao Teolonio, Aljezur tot Sagres.
We gaan naar Cabo de Sao Vicente, indrukwekkend en naar de Forterezza de
Sagres. Omdat er hier feestelijkheden zijn, kunnen we hier niet blijven staan
en besluiten we verder te rijden tot Salema. Een leuk plaatsje met een
goede plaats om te overnachten en een lang breed strand.
|
Maandag 11 juni :
’s morgens rijden we door en volgen de kustweg, die stijgend is en een
gewone zandweg en komen uit op een mooi strandje, zonder voorzieningen, geen
bar, geen huis, niets ! Het heet
Boca do Rio ( Mond van de rivier). Er staan 2 motorhomes
en enkele auto’s. We besluiten er de rest van de dag te blijven.
We ontmoeten er een Engels koppel dat in Praya da Luz verblijft en zij hebben
een motorhome besteld die ze tegen januari 2008 zouden hebben. Ze zoeken nu alle mooie
plaatsjes op om volgend jaar te gaan staan.
We vertrekken in de late namiddag en rijden tot Praya da Luz, maar vinden er geen
goede overnachtingsplaats. We rijden met onze Rimor verder tot Lagos en
overnachten in de nabijheid van de jachthaven.
Dinsdag 12 juni :
Bij het ontwaken vinden we een folder tussen de ruitenwissers van een
camperplaats in de Sierra de Monchique. Aangezien we toch naar Monchique en
Calda de Monchique willen, besluiten we op de terugweg een kijkje te nemen.
Maar eerst willen we de kenmerkende rotsformaties en zandrotsen van
Ponta da Piedade ( de brug van de vroomheid) verkennen.
Het is een bekende mooie plek waar de rode rotsen door de zee en de wind
gebeeldhouwd zijn tot een reeks spectaculaire rotsblokken, bogen, gaten en grotten.
De vissers bieden boottochtjes aan in de spelonken en tussen de vele rotspartijen,
vanaf de kleine steiger aan de voet van de rotsen. Wij vinden het indrukwekkend.
We rijden naar de sierra de Monchique en bezoeken Monchique waar we naar de
ruïnes van de oude abdij klimmen, mooie klim, met prachtig uitzicht.
De ruïnes zelf, daar is niet veel van over. Daarna rijden we naar Calda de
Monchique en zoeken de camperplaats. Prachtig, gewoon prachtig, is de ligging
van deze camperplaats. Met alle nutsvoorzieningen. Bij elke camperplaats,
die mooi afgebakend is, water, elektriciteit en afvoer voor vuil water.
Zeer mooie en propere douches en WC’s een wasplaats met machines en in
een grasveld, drooglijnen. De eigenaar,die vlot Frans en Engels spreekt heeft
werkelijk aan alles gedacht. De prijs, 12 € per nacht en rustig,
we besluiten er een dag te blijven en
het worden er twee. We ontmoeten er onze tweede Belgen sinds onze reis.
Michel en Nancy, een sympathiek koppel uit Hasselt die hier al 5 weken staan.
Ze zijn al van april onderweg met de motorhome en twee Chihuahuakes, Fieke en Iki.
Ze zullen maar tegen eind juli naar huis gaan, de gelukzakken. De kleine Iki
is in El Rocio, Spanje, gestorven en ze hebben hem daar moeten begraven, triestig.
Caldas de Monchique
www.valedacarrasqueira.com
|
Donderdag 14 juni :
We vertrekken met spijt in ons hart. We nemen afscheid van Michel, Nancy en
Fieke uit Hasselt en rijden naar Portimao om boodschappen te doen en om ons
Motorhome te wassen, het is dringend nodig.
Na de middag bollen we verder tot Quarteira.
Hier vinden we 2 overnachtingsmogelijkheden.
- Bij het centrum en de vismarkt
-
Achter de Orbiturcamping met zicht op zee. We kiezen voor de 2de en overnachten
er met 2 fransen, 1 brit en 1 litouwer.
Vrijdag 15 juni :
We verzetten ons ’s morgens naar de andere plaats, dicht bij het centrum
en doen een lange wandeling langs de viskraampjes en de dijk. Een mooi aangelegde
dijk met palmboompjes, maar niets dan appartementen en hotels.
In de late namiddag rijden we naar Loulé. Morgen is het daar markt en ook
deze wordt in elke toeristische gids aangeprezen. Dus, willen we ze zien !
We vinden een plaats dicht bij het plein achter een kleine moorse poussada,
rustig en goed gelegen.
Zaterdag 16 juni :
Het grote plein achter de omheining staat vol. Deze markt is bijna zo groot als
die van Barcelos. In de late namiddag rijden we tot Olhao. Volgens de campergids
2007 is er hier aan de vismarkt een gratis gelegenheid tot overnachten met
watervoorziening en gelegenheid om vuil water te lozen. Niets is minder waar.
De parkeerplaatsen aan de vismarkt zijn betalend en geen watervoorziening.
We zetten ons op de dijk waar P plaatsen zijn, maar niet voor motorhomes, en
wachten af. Op het strand zijn ze vuurwerk aan het klaarzetten, dus
blijkbaar valt er hier vanavond nog wat te beleven. Inderdaad, tegen 10 uur
loopt de dijk vol volk en verderop in het centrum van het stadje, tegen
het strand aan, start er een live –concert van een of andere band, en om
12 uur volgt als apotheose het vuurwerk. We zitten op de eerste rij.
De politie loopt er rond voor de veiligheid en laat ons gerust.
Zondag 17 juni :
We vertrekken met mist en rijden na enige tijd Spanje binnen. Regen !!!
Via Huelva rijden we tot El Rocio en zetten ons op camping La Aldea, mooie
grote plaatsen en rustig. In de late namiddag klaart het een beetje op en nemen
we een kijkje in het dorpje El Rocio. Het bestaat volledig uit zandstraten en lijkt zo
ontsnapt uit een of andere Mexicaanse western. Een echt Zorro-dorp, met voor de
mooie verzorgde huisjes een houten balkstel om de paarden te parkeren.
Het is prachtig gelegen aan het national park Donana, waar de grootste Europese
kolonie lynxen leeft.
Maandag 18 juni :
Van El Rocio rijden we via Sevilla, Cadiz, Chiclana de la Frontera tot in
Conil de la Frontera waar we een rustig plekje vinden aan het strand, waar nog
4 andere motorhomes staan. In de Algarve waren we verwend want daar vonden
we elke dag een krant van het thuisland, van de dag zelf. Hier vissen we naast
het net, geen krant !
Dinsdag 19 juni :
We rijden tot Tarifa, het surfersparadijs. Een aangenaam stadje met een mooi
centrum, hier vinden we wel een krant, en zelfs die van maandag ook.
Tarifa, ook wel Punta Marroqui genoemd is het zuidelijkste puntje van Europa,
met het Afrikaanse vasteland slechts op 14 km. Hier ontmoeten de Middellandse
zee en de Atlantische oceaan elkaar.
We rijden verder via Algeciras, over de grens naar Gibraltar en naar
boven voor een mooi vergezicht op Afrika. In de late namiddag terug de files
trotseren om Gibraltar
te verlaten. De douanes van dienst vinden er ons blijkbaar verdacht uitzien,
want we moeten opzij gaan staan en ze nemen een kijkje in de garage, komen
binnen in de motorhome kijken en vragen of we verboden produkten bij hebben.
Dan mogen we verder en we rijden via Estepona, Marbella en Fuengirola tot in
Benalmadena. Een vriendelijke parkwachter wijst ons een mooi plekje aan in de
jachthaven om te overnachten, zeer rustig volgens hem. Prijs : 1 €.
Wij, heel content en gaan het plaatsje verkennen.
Zeer gezellig, met binnenkanalen en prachtige moorse gebouwtjes. Doet een beetje
denken aan Port Grimaud in Frankrijk. We zoeken een plaatje op een terrasje
om een hapje te eten en genieten van het “mensen kijken” en het
late zonnetje. Rond 22 uur komen we terug bij de motorhome en de parkwachter zegt
ons dat de politie kwam en dat de motorhome te groot is om daar te blijven
staan. Hij verontschuldigt zich duizend keer en zegt dat er een stuk verderop
een rustig strand is om te blijven staan.
Wij dus weg; We rijden door Torremolinos en op het eind tegen Malaga aan is er
inderdaad een strandje waar verschillende motorhomes staan. We besluiten er
te overnachten.
Woensdag 19 juni :
We rijden verder en in Torre de Mar doen we inkopen, echter geen krant.
Maar verderop in Nerja hebben we meer geluk. We rijden tot Motril, stoppen op
een strandparking en gaan eens kijken of Fabiola thuis is. Onze teller staat op
5000 km. Er is heel veel wind, het lijkt wel een zandstorm, en we besluiten
verder te rijden tot Granada en zetten ons op camping Reine Isabel, een kleine
camping met heel kleine plaatsen. We willen morgen Granada verkennen, dat zal
dan onze laatste city-trip zijn, voor we huiswaarts keren.
|
Granada is gebouwd op 3 heuvels, de Alhambra, de
Albaicin en de Sacromonte, gedomineerd door de prachtige sneeuwtoppen van de
Sierra Nevada. In 711 werd de stad veroverd door de Moren, en op de
Alhambra werd een vesting gebouwd. Tijdens de Reconquista was dit het laatste
Moorse bolwerk tot januari 1492. Toen werd kalief Emir Abdallah Mohammed XI
afgezet en daarmee kwam een einde aan de Moorse overheersing van Spanje.
|
Donderdag 20 juni :
We vertrekken met de bus, 1€ naar Granada en van daaruit met een busje
naar het Alhambra. Er staat reeds een file voor tickets, doordat we gisteren zo
laat aankwamen in de camping was het niet meer mogelijk om vooraf tickets te
reserveren. Het valt nog mee, na een klein half uurtje gaan we binnen via de
Puerta de las Granadas ( granaatappelpoort), gebouwd door de Habsburgse Keizer
Karel V. Na een korte wandeling kom je aan de Puerta de la Justicia ( poort van
de gerechtigheid) Langs de westkant staat het Alcazaba, uit de 9de eeuw,
waarvan alleen de buitenmuren nog overeind staan. Aan de oostzijde staat het
Palacio de Carlos V ( paleis van Karel V) Het werd in 1526 gebouwd maar is
nooit voltooid. Het is klassieke renaissancestijl, een scherp contrast dus met
de karakteristieke architectuur van het Alhambra.
|
|
Er zijn ook 2 musea. Aan de noordzijde ligt het meesterwerk zelf,
het Alcazar, of Casa Real (koninklijk paleis).
Het werd gebouwd in de 14de eeuw en is een opmerkelijke architectonische
prestatie. Je komt binnen via de Patio del Mexuar ( eerst een raadkamer en
later een kapel), die leidt naar de prachtige Patio de los Arrayanes (Mirrebomenhof).
|
|
Ernaast ligt de Sala de los Ambajadores (Ambassadeurszaal) Deze werd gebruikt
als troonzaal voor de Moorse koningen met prachtige versieringen en plafond.
|
|
De Mozarabes-galerij voert naar de Patio de los Leonos ( de leeuwenhof) het
oude hart van de harem. Spijtig is de fontein nu in een glazen kot gezet en zijn
de leeuwen verdwenen voor restauratie.
|
|
|
Ook indrukwekkend is de Sala de las dos Hermanas met een fraai gedecoreerd
honingraatgewelf. Deze zaal leidt naar de Mirador de Daraxa met schattige
balkonnetjes, die uitgeven op de Patio de Daraxa, een mooi binnenhof met
cipressen en sinaasappelbomen.
|
|
Het is werelderfgoed van Unesco en ze hopen dat het geregistreerd wordt als
wereldwonder en moedigen iedereen aan om te sms-en en te mailen.
Intussen weten we dat dit niet gelukt is. In Europa werd enkel het Colisseum
in Rome weerhouden.
We lopen te voet de berg af. Een mooie wandeling langs de prachtig aangelegde
tuinen en na een laatste zeer steil pad, belanden we in
het Albaicin,
de oude Moorse wijk, die het verleden doet herleven. Smalle kleine straatjes
met allerlei winkeltjes, het lijkt wel een bazar in Turkije.
Achter het Albaicin ligt de heuvel Sacromonte, waar de zigeuners in grotten
wonen en hun flamencoshows opvoeren.
Tegen de avond keren we terug naar de camping.
Vrijdag 21 juni :
Het is de bedoeling om vandaag zo veel mogelijk te rijden om terug in Frankrijk
te zijn. We willen nog 2 dagen in de Dordognestreek blijven.
We vertrekken om 9.30 uur en als we ’s avonds stoppen om 22.30 uur,
zijn we juist over de grens in Behobie waar we op een parking staan met 6 andere
motorhomes, naast restaurant Enrique. We hebben vandaag 907 km afgelegd.
Zaterdag 22 juni :
Als we opstonden waren er nog heel wat motorhomes bijgekomen. We vertrekken
naar Mont-de–Marsan, om wat inkopen te doen en daarna willen we naar
Souillac,
waar we tegen de avond op de camperplaats aankomen. Er staan reeds vele
motorhomes maar er is nog plaats.
Zondag 23 juni :
We bezoeken Rocamadour, het mooie stadje tegen de rotsen geplakt en later de
Goufre de Padirac. Deze kloof is wel sensationeel en 105 m diep.
Je gaat er in via trappen en na een korte ondergrondse wandeling zet je de tocht
verder in bootjes en na een tijdje, stap je uit en wandel je verder met een gids,
een knap parcours door hoge zalen met stalagtieten en stalagmieten, zeer
indrukwekkend. Daarna neem je terug het bootje en na een korte wandeling kan je
de lift naar boven nemen om zo weer aan de oppervlakte te komen.
We rijden verder en overnachten op de Aire de Braine-Ligoure op de baan
van Brive naar Chateauroux A20-E9.
Een geschikte plaats voor de doorreis met een aparte plaats voor Motorhomes
of caravans, gescheiden van de truckers, voorzien van wasplaats en WC’s.
Kan als een volwaardige camperplaats gezien worden.
Maandag 24 juni :
We leggen vandaag 606 km af en stoppen aan het station in Avesnes waar
achterin een goed overnachtingsplaats is.
|
Dinsdag 25 juni :
Het regent al van gisteren van in Limoges en we
komen dus terug thuis zoals we vertrokken.
Om 13 uur is de reis ten einde en hebben we 7300 km afgelegd.
Knappe prestatie van onze motorhome en van Fons die ons zonder kleerscheuren veilig
terug thuis brachten.
Het was fijn, we zullen er nog lang
van nagenieten !
Meer camperreizen op de
website van Foli klik
oa.: Frankrijk, Duitsland, Nederland, Tjechie.
|
|
|
Woensdag 23 mei 2007 :
In Aulès doen we inkopen in de Carrefour.
Na vele pogingen om in de kleine stadjes langs de kust een plaats te
vinden o.a. in Salines, vinden we een plaats in de vissershaven van
Jakobus werd de patroon van Spanje en tegen het midden van de 10de eeuw trokken
horden pelgrims vanuit heel Europa naar zijn schrijn. De route die ze namen
staat bekend als de Camino de Santiago en is te herkennen aan de
Jakobsschelp. Nog steeds kom je onderweg pelgrims tegen die op weg zijn naar
Santiago en op het grote plein voor de kathedraal zie je ontroerende taferelen.
Het was vanmorgen regenachtig, maar tijdens onze wandeling door de stad blijft het droog.
Woensdag 30 mei 2007 :
Dan zijn we klaar om de stad te verkennen en klimmen naar de Sé, de
kathedraal. Onderweg ontdekken we het monument van Hendrik de Zeevaarder op de
Braça do Infante, het Palacio da Bolsa, het beursgebouw, de Baixa met de
overdekte markt Bolhâo, het stadhuis en dan de kathedraal. Ze ligt op een
uitstekende rotspunt boven de Douro( de rivier die door Porto loopt ).
Vele porthuizen hebben nog met vaten beladen barcos rabelos (boten) aan de
waterkant liggen, die eens per jaar, tijdens de jaarlijkse regatta op 24 juni
uitvaren. We nemen opnieuw de bus 906 en met dezelfde hindernissen als bij het
vertrek komen we op de camping aan. Het was een fijne, vermoeiende, zonnige dag.
