Le Tréport is het meest noordelijke stadje in Normandië. De kust is er een van keien en krijtrotsen. De massieve 16de eeuwse kerk staat wat hogergelegen. Nog hoger gelegen is het “Calvaire”, een hoog punt met daarop een afbeelding van de kruisiging. Je kan er te voet naar toe klimmen.

We zetten aan voor een 2de bestemming : St-Valery-en-Caux, een badplaats aan de Côte d’Albâtre. Ook daar is er een speciale gratis parking voor mobile homes. Komende van Dieppe ziet men links de grote jachthaven, we rijden het brugje over en dan onmiddellijk rechts. Deze 500 meter lange weg is wel een kleine onderneming : met véél moeite kunnen hier 2 mobile homes elkaar passeren. Meestal moet de ene een stuk achteruit. Ik vraag me wel af hoe ze dit in zomer regelen. Wij hebben “geluk” : geen tegenliggers. Er kunnen zo’n 20-tal mobile homes op de ruime parking (met sanistation) parkeren. Hier staan een 10-tal Belgen naast een paar Fransen en een Duitser die we ook gisteren in Le Tréport zagen. Het leuke van deze plaats is dat je vlakbij het strand en de haveninkom staat. Er is dus altijd wat te zien rondom je.

Inkom haven St-Valery-en-Caux	Ondergaande zon	Camperplaats St-Valery-en-Caux

We gaan wandelen in St-Valéry-en-Caux langs de jachthaven. We passeren een oud huis dat nog toebehoorde aan Henri IV. Het houten snijwerk moet indertijd prachtig geweest zijn. Nu is het verweerd door de tand des tijds. Het gebouw herbergt de dienst “Office du Tourisme”. In de jachthaven liggen honderden jachten en motorboten. Eind oktober mag je niet veel meer verwachten van veel leven in het stadje. We zoeken een pannenkoekenzaak, maar alle 5 die we vinden, zijn dicht.

Het huis van Henri IV, nu Office du Tourisme	Binnenkant van het huis	Houten snijwerk, overal rondom. Mooi (geweest)
We beklimmen de falaises waarop boven een monument staat ter nagedachtenis van de Amerikaanse en Schotse soldaten die hier in ‘40-45 vochten. Ook beneden aan de haven staat er een gedenkplaat voor Belgische soldaten die hier gevochten hebben. Merkwaardig. Wist ik niet.
Monument 1	Monument 2	Prachtig zicht vanop de falaises. Gans achteraan is de MH parking.

Er is geen verkeer. We rijden Fécamp voorbij zonder te stoppen. Er is hier ook veel bedrijvigheid, maar we zijn op weg naar l’Etretat, een kleine kustplaats. Let hier op ! Aan de verkeerslichten niet naar rechts het centrum in want dan rij je je vast : slechts 1,70 m breedte ! Maar sla links af naar de parking speciaal voor mobile homes (er staan richtingaanwijzers). Op het plein is er ook een sanistation (lozen, tanken, WC). Hier mag je gratis staan tot 17 u ’s avonds. Wel een bizar uur vinden we. Dat het verboden wordt om te overnachten, daar kan ik inkomen. Maar wat als ik ’s avonds nog op restaurant wil ? Er staan een 10-tal mobile homes en diverse hebben nog de isothermische blinden voor de voorruit zitten. Zij hebben hier dus overnacht. Nu ja, het is eind oktober. Veel toerisme is er niet meer.

We bezoeken eerst het stadje (mooie gebouwen – mooi houtsnijwerk – oude markthal) en klimmen dan de falaises op richting Le Havre. Wat een prachtig uitzicht heb je hier. Rechts zie je de rotsformatie “Amont” en links de mooiste, de “Aval”. Je kan hier kilometers ver langsheen de kustlijn wandelen. Moet je zeker doen. Want wat verder kom je de machtige boog van de Manne Porte tegen. In de verte zie je de Cap d’Antifer en zijn vuurtoren. Je kan er ook golfen of surfen.

Wij deden een stevige wandeling op de falaises, anderen prefereren het water.
Aan prachtige gebouwen en hun versieringen geen gebrek.

De motorhome parking is bijna leeg als we terugkomen om te middagmalen. We rijden door naar Le Havre en parkeren op de camperplaats vlak aan het Office du Tourisme. Er staat een sanistation Flot Bleu, maar het is nogal onduidelijk waar je je WC en vuil water kwijt kan.

Le Havre : de motorhome parking ligt vlak bij het Office du Tourisme, bijna op het strand.	Sanistation op de camperplaats Le Havre
Foto rechts : De inkom van de haven. Om naar Honfleur te rijden, passeren we de immens grote haven van Le Havre. Na Marseille zou Le Havre de 2de grootste haven van Frankrijk zijn. Het heeft te maken met het getij. Hier blijft het hoog water 2 uur duren. Voor de scheepvaart is dit uitermate belangrijk.

We bezoeken te voet het centrum van de stad. In wereldoorlog II is de ganse benedenstad platgelegd geworden door de bombardementen. Nu is het een moderne stad met brede, rechte lanen, vol met bomen, groen, vijvers, fonteinen, veel winkels enz. Het is er aangenaam wandelen en winkelen. Het is Halloween vandaag en de kinderen lopen prachtig uitgedost in zwarte heksenkleren van winkel tot winkel om wat snoepgoed te krijgen.

We bezoeken de kathedraal Notre-Dame (16de en 17de eeuw), maar dit bouwwerk is blijkbaar de 2de WO nog niet te boven gekomen. Wat verder staat de moderne kerk St-Joseph, die volledig in beton opgetrokken is. De toren is iets meer dan 100 m hoog. In de toren zitten duizenden glas-in-lood ramen in 33 verschillende kleuren. De kerk staat in de steigers en ook binnen mochten we slechts een stukje zien. Jammer. De mobile homeparking langsheen de drukke boulevard is niets voor ons. We besluiten door te rijden naar Honfleur.

Kathedraal Notre-Dame

St-Joseph, met zijn duizenden glasramen in diverse kleuren. Impressionant om zien

Le Havre : moderne mooie stad

De Pont de Normandie kost nog steeds 5€ om er over te mogen. Impressionant bouwwerk ! Vooral het eerste gedeelte is redelijk steil. Het is bijna duister als we op de mobile home parking van Honfleur komen.
Je kunt de mobile home parking niet missen. Van ver zie je aan je rechterkant de witte huisjes op wielen staan … Er staan 4 elektriciteitsblokken met 8 aansluitingen elk. Er zijn ook 2 lozingsplaatsen. Je betaalt 7€ voor al dit moois aan een parkeerautomaat en je plaatst het ticketje achter de voorruit (zorg dus voor genoeg muntstukken !). Ik las op het Franse forum voor campingcars dat het hier ’s zomers haast niet te doen is. Op de parking kunnen officieel 120 mobile homes parkeren, maar ’s zomers loopt dit op tot 200 à 300 stuks. Kan je je voorstellen dat er “gevochten” wordt voor de 32 elektriciteitsaansluitingen ?

Het valt ons op dat mensen, naast honden, nog andere dieren meenemen op vakantie. In Le Tréport zagen we een Belg met een vogelmuitje in zijn Weinsberg. Ooit had ik Franse vrienden die hun hamsters meenamen. Maar steeds meer zien we katten. In Le Tréport stonden we naast een Belg die een kat meehad. Op de parking in l’Etretat liet een Fransman zijn kat uit aan het riempje. Tijdens mijn werkzaamheden met de elektriciteitskabels in Honfleur zie ik opeens een zwarte kat met riempje aan de hals onder de mobile home lopen. “Chelsea, Chelsea !” Een Engelsman roept zijn kat terug naar binnen? Euh ??? Opeens nog een tweede kat. Ook van hem, loslopend … Ik vraag hem waarom de katten los lopen. De eerste kat liep vroeger aan een riempje, maar haatte dat. Op een dag ontsnapte ze uit de mobile home, was 2 uur weg, kwam dan terug en is sindsdien altijd in de buurt van de mobile home gebleven. De 2de kat heeft de goede gewoonte van de 1ste overgenomen. Beide katten waren ongeveer 6 jaar oud. "Ze weten dat ze bij ons eten krijgen, en ze komen steeds terug", verklaarde de man. Leuk verhaal hé ! Wij nemen geen huisdieren mee, hoogstens een verdwaalde mug of vlieg, al kan je dit niet echt huisdieren noemen. Een paar weken geleden schrokken we ons rot : een kruisspin had haar web geweven rond het controlebord … Kun je je voorstellen, je stapt binnen en zo’n akelig beest hangt op 10 cm van je ogen… Je vraagt je af hoe die beesten het doen. Opeens zijn ze daar …

Typisch Normandische bouwstijl	Halloween in Honfleur. Piratenvlaggen ...	Schilders in Honfleur
Noteer maar in uw notities : Honfleur moet je ’s zaterdagsvoormiddag bezoeken, want het is er dan markt. In alle straatjes staan kraampjes en je vindt er vanalles. Ik beperk mijn koopwoede tot een paar streekspecialiteiten : een Normandisch geitenkaasje en typisch brood.

Rond de prachtige, houten kerk St-Catherine staan de kraampjes met groenten, etenswaren e.d. Binnen in de kerk zijn er 2 gewelven in de vorm van een omgekeerde boot. Alles wordt ondersteund door houten pilaren. Diverse heiligen worden hier aanbeden. Typische bedevaartsbordjes met “Merci” hangen aan de muren. Velen dateren van rond 1920-1930. De kaarsjes branden volop.
Wat ook bijzonder is : de toren staat wat verderop, los van de kerk. Binnen in de toren is een tentoonstelling van schilderijen aan de gang. We wandelen door de straatjes achter de toren, want daar zijn nog vele typische huisjes in kleine steegjes, al zouden vele huisjes in België een gele plakbrief op de deur krijgen “Onbewoonbaar verklaard”.

de losstaande toren van de St-Catherine kerk

de houten St-Caterhine Kerk

houten gewelf

We hebben geen haast, ons parkingticket is geldig tot 17.45u. We eten wat, lezen een boek en ’s namiddags trekken we nogmaals Honfleur binnen, maar we doen de bovenstad. De bouwstijl is hier totaal anders. We bezoeken nog een kerk (naam vergeten) die nog houten heiligenbeelden heeft. Ook niet zo evident in Frankrijk, want op een bepaald ogenblik heeft Napoleon nogal wat laten “verdwijnen” voor zijn financieringen van zijn oorlogen.
We besluiten de namiddag met een Normandische pannenkoek op grootmoeders wijze (met appeltjes, Calvados en room). Lekker !

Het is tijd om op te krassen. Hedenmorgen is de parkingwachter langsgekomen en controleerde de tickets. Mijn buur ruimt ook op. Hij stond hier al van donderdag en betaalde trouw elke dag zijn 7€. “Als je het niet doet, krijg je 200 Franse frank boete”, waarschuwt hij mij. Toch raar, mensen denken nog altijd in oude franken.

We willen naar Jumieges (richting Rouen), alwaar een abdij de bezienswaardigheid is. Maar we moeten de overzet (BAC) nemen om aan de andere kant van de Seine te geraken. En de boot ligt daar vastgemaakt. Tja, we zullen maar moeten rondrijden zeker ?

Wat verder zien we het bekende blauwe “mobile home bord” met P op 3km. We volgen de pijlen en belanden op een prachtige parking langsheen de Seine. We zijn in “La Mailleraye”. Er is ook een sanistation en voor 1,5€ kan je in het gemeentehuis of bij de plaatselijke commerçanten een jeton kopen. Tegen 22u staan we met 4 mobile homes op de parking. Het is hier rustig, met 1 kleine opmerking : 200 meter verderop staat er “iets” dat een constant lawaai maakt. We twijfelen tussen een waterzuiveringsstation of een luchtblazer. We zien niet wat het is, want er staan paplaurierstruiken voor. Nu ja, zolang je er ver genoeg van blijft, stoort het niet.

Onze camperplaats in La Mailleraye

Sanistation en loosplaats in La Mailleraye

camperplaats aan de Seine

En het weer ?
Woensdag : overdag zonnige opklaringen met redelijk veel wind, ’s nachts regen. Donderdag : idem overdag – ’s nachts storm en regen. Vrijdag : zon ! we waren verbrand in ons gezicht, ’s nachts regen. Zaterdag : zon en bewolking wisselden elkaar af. Zondag : regen – grijs…

INFO : Alle info over staanplaatsen in Frankrijk haal ik van een Franse campersite. Op het forum staan foto’s van de desbetreffende plaats met allerlei commentaren van gebruikers. Hier is het webadres. Ik heb eens alles afgeprint en had twee A4 klasseermappen nodig om alle papieren in kwijt te geraken. Maar het loont ! foto rechts : Terug naar de thuisbasis in de gietende regen..
	www.campersite.be dankt   STROPKE   Website van Stropke met meer reisverhalen andere reisverhalen van Stropke klik hieronder Reisverhaal Frankrijktoer 2003 Duitsland reizen Hamburg 2004 Alle Reisverhalen op Campersite