Het is zaterdag 6 oktober
als we om 10 uur vertrekken voor een 4 weken durende
trip, de eerste lange reis met onze zwerfauto. De bedoeling is de Franse
westkust te verkennen en eventueel naar het zuiden dwars door Frankrijk.
Vandaag gaan we niet verder dan Gent, waar ´s avonds een Verdi opera wordt
gegeven in de openlucht, het betreft hier een film uitgave die door middel van
een groot scherm buiten aan het publiek wordt getoond. Eenmaal aangekomen in
Gent nemen we afslag 10 en parkeren op de speciale parking voor motorhome´s
aan de sporthal Driebeek in Gentbrugge. De tram [lijn 22] brengt je tot in het
centrum van Gent. Zelfs betalen hoefde niet, het bleek de eerste zaterdag van
de maand gratis openbaar vervoer te zijn ! We hebben de hele middag besteed aan
het bezichtigen van het oude stadscentrum. Helaas kwam de regen met bakken naar
beneden, zodat we de openlucht film maar overgeslagen hebben. Tegen half 10 in
de avond werd het droog.
Nieuwpoort, 7 oktober.
We worden de volgende ochtend gewekt door een zonnetje, zodat we besluiten om
richting Nieuwpoort te rijden. Al om 11 uur staan we geparkeerd bij de vismijn
langs de IJzer, niet de officiële parking, maar wel gezellig bij het stadje.
Na de koffie op pad voor een lange wandeling, het is prachtig weer, wel veel
wind maar dat hoort bij de zee, vinden we. Eind van de middag rijden we naar
de parking aan de jachthaven waar we iets rustiger staan.
Le Tourquet Paris Plage, 8 oktober.
Na een woelige nacht met heel veel wind ontbijten we met een waterig zonnetje.
Al om 9.30 uur verlaten we Nieuwpoort, richting Calais, waar we de D 940
proberen te vinden, via een weliswaar mooie omweg komen we toch op deze weg.
Kennelijk moeten we wennen aan de bewegwijzering. Pas buiten Calais staan er
wegnummers op de borden. We stoppen in Cap Griz Nez om een blik op de zee te
werpen vanaf de krijtrotsen. We waaien zowat uit onze jassen, er staat
een stevige 8 Bft. de zee is ruw maar mooi.
Cap Griz Nez
Le Touquet Plage.
Een helikopter vliegt laag over het kustwater op zoek naar.....?
Na de lunch gaan we door naar Le Tourquet Paris Plage, wat we zonder veel
moeite vinden. Bij de luchthaven is een verzorgings zuil en ik ga een praatje
maken met een Nederlands paar, dat net water aan het tanken is, althans dat
was de bedoeling. Net als ik op ze toeloop komen er 2 grote honden op me af,
een St. Bernard en een grote zwarte. De zwarte grijpt me zonder pardon stevig
in mijn been wat behoorlijk pijn doet. Na een woedende trap mijnerzijds
verdwijnt het beest een eindje verder. Het bedrijf waarbij de zuil geplaatst is,
is gesloten en ik zie de honden aan voor bewaking of iets dergelijks.
Na het gesprek met de jongelui ga ik terug naar onze wagen en besef dan dat
ze wel vreemd reageerden en bedenk ik, dat het waarschijnlijk hun honden waren.
Als ik terug ga om verhaal te halen, mijn been is kapot dwars door mijn broek
heen, zijn de vogels gevlogen! Gelukkig heb ik nog niet zo lang geleden een
tetanus injectie gehad, zodat ik de boel maar desinfecteer en er het beste
van hoop. Na gebruik van de verzorgingszuil vertrekken we naar een andere
parking, vlak bij het haventje, maar deze blijkt helemaal opgebroken te zijn,
dan maar naar een andere parking die we vinden bij een paarden manege,
recht tegenover het Hotel Grand Plaza. . De rest van de dag gebruiken
we om Le Tourquet te bekijken. Het blijkt een aardig stadje te zijn met
een leuk centrum met een paar aardige panden. De boulevard is zoals overal
langs de kust, maar voor ons te winderig, het zand knarst gelijk tussen de
tanden! ´s Avonds krijgen we weer een flinke plensbui over ons heen, geen
probleem we waren net op tijd terug bij onze zwerfauto.
Weer een mooie dag voorbij !
Dieppe, 9 oktober.
St. Jacques.
Na een rustige nacht zijn we weer zo fit als een hoentje en vertrekken we
om 9.30 uur uit Le Tourquet. We pakken de D940 weer op en gaan richting
Dieppe.
De route is mooi met een heel afwisselend landschap, kleine dorpjes
wisselen af met uitgestrekte velden in een golvend landschap.
We arriveren om 12.30 uur in Dieppe, waar we een prachtige plek vinden bij
de port de plaisance. Er is een grote gratis parking met zicht op de
havenhoofden en de zee vlak voor ons. Na de lunch gaan we op verkenning.
Stadspoort.
Dieppe blijkt een leuke stad te zijn met een oud centrum en een paar zeer
oude gebouwen. We bezoeken het oude kasteel, hoog op een heuvel aan de
boulevard waar nu een museum in gevestigd is. Helaas blijkt het gesloten,
maar het uitzicht alleen al is de klim waard. Het museum herbergt onder
andere een verzameling oude scheepsmodellen en veel ivoor. Na een terrasje,
waar Kor de koffie met calvados uitprobeert, gaan we weer home waarts.
De volgende dag bekijken we de rest van Dieppe.
Als we de volgende ochtend wakker worden zijn we een beetje katterig,
onze hond heeft n.l. vanaf 5 uur alles onder gespuugd tot 4 keer toe.
Ze had de avond tevoren de vuilbak overhoop gehaald en er kotelet botjes
uitgevist, die haar te zwaar op de maag lagen. Gelukkig kwam alles eruit
anders was de ramp niet te overzien.
Etretat, 11 oktober.
We vertrekken om 9.30 uur naar Honfleur. De D 925 wordt weer opgepakt en
volgen die door de prachtige natuur, de zon doet haar best en we genieten.
In Fecamp besluiten we om via de D 940 naar Etretat te gaan, waar volgens
onze reisgids mooie krijtrotsen zijn. In Etretat vinden we een grote
parking met water en loosput. We hebben praktisch geen water meer dus dat
kwam goed uit. Als we eenmaal klaar zijn en het plaatsje gaan bekijken
ontdekken we een bord dat overnachten niet is toegestaan.
We informeren bij de tourist office, geen probleem, het geld alleen voor
het hoogseizoen, daar buiten mag men een nacht blijven !
Het stadje is schattig, veel vakwerkhuizen, enorm veel eethuisjes en
natuurlijk een kleine boulevard. De krijtrotsen met hun poorten zijn mooi.
Er zijn 2 wandelroutes uitgezet van elk anderhalf uur, maar daar zien we vanaf.
We nemen genoegen met een plek in de zon! We kunnen ´s avonds uitgebreid
badderen, voor vertrek morgenvroeg laten we de tank wel weer vollopen!
Courseulles, 12 oktober.
Na een zeer rustige nacht maken we ons klaar voor vertrek, de watertank
is weer vol en het vuilwater geloosd, we kunnen er weer tegen.
We vervolgen onze route over de D940 richting Le Havre, we passeren de
gigantische tolbrug over de Seine en draaien af naar Honfleur,
waar we een plaatselijke supermarkt plunderen. Als we het stadje doorrijden
zien we te laat een mooie parking voor zwerfauto´s.
Het leek ons een gezellige bedoening, misschien voor de volgende keer.
Via Quistreham- Luc- en St. Aubin komen we in de buurt van Courseulles.
Een jonge man op een brommer gebaart, dat er iets mis is. We stoppen en
ontdekken een lekke band. Even tevoren hadden we een zg. verkeersdrempel
over het hoofd gezien en kennelijk was dit iets teveel van het goede.
De achterband wordt verwisseld en bij de dichtstbijzijnde garage even bekeken.
Als we hem oppompen blijkt hij gescheurd te zijn. De garagist kan er een
voor ons bestellen, afleveren de volgende ochtend. Prima geregeld!
We rijden Courseulles binnen en vinden een parking aan de zeekant.
Het is prachtig weer, dus het genieten kan beginnen. We maken een lange
strand wandeling met Bonnie en verkennen het stadje. Het is ´s avonds wat
rumoerig, jongelui op brommers die het bekende rondje rijden, maar tegen
12 uur is alles naar bed en kunnen we slapen. ´s Morgens naar de garage om
de band op te halen, we moeten hem er zelf weer onder zetten, wat een
service en dat voor 950 Franse frank, maar goed, we kunnen weer op pad.
We blijven nog een dagje luieren aan het strand vanwege het mooie weer,
maar ´s avonds verhuizen we naar een ander plekje, waar we rustig
kunnen pitten.
Port- en Bessin, 14 oktober.
Het is alweer 14 oktober als we de D 514 oppikken.
We willen het oorlogsmuseum in Arromanches bezoeken waar de hele operatie
D-day uit de doeken wordt gedaan. De parking boven op de klif kost 10 frank
en er staan heel wat campers die hier overnacht hebben. Het weer is wat minder,
een beetje miezerig.We bezoeken het museum en bekijken de film van de
aanleg van de kunstmatige haven. Het stadje zelf kan ons niet boeien,
zodat we weer pad gaan naar Port- en- Bessin. Onderweg nog een stop om de
grote kanonnen te bekijken. Kor wilde ze eens van dichtbij zien,
voor mij hoefde het niet, ik had mijn portie oorlog wel weer gehad,
maar ik kan me voorstellen ,dat als je de oorlog hebt meegemaakt,
het anders is! We rijden Port- en- Bessin binnen en besluiten even aan de
haven te gaan kijken. We zien een mooie plek voor motorhomes, compleet met
verzorgings zuil. We zoeken een plekje met uitzicht op de haven.
Even later halen we een zak garnalen die we lekker voor het raam zitten te
pellen, een avocado erbij en het leven is weer goed, mmmm ! De regen komt
gestaag omlaag maar dat deert ons niet. Morgen zien we wel verder!
aan de garnalen pel
laag water Port –en- Bessin.
Le Mont St. Michel, 15 oktober.
De dag begint met een zonnetje, we hebben genoeg oorlog gezien en gaan op
weg naar Bayeux, daar nemen we de D 572 naar St. Lo en verder via Coutances
naar Granville. De parking ligt boven het stadje met uitzicht op zee bij het
Aquarium. Het is gesloten voor bezoek en verder is er niet veel.
Het waait er onbehoorlijk hard, zodat we na de lunch besluiten om door
te rijden naar Le Mont St. Michel. We rijden langs de kust via de D911,
een prachtige route, jammer, dat je op de mooie plekjes niet kunt stoppen
om van het uitzicht te genieten! Tegen 4 uur arriveren we bij de Mont.
De parking is nog maar een uurtje open i.v.m hoog water, zodat we omkeren
naar de grote vrije parking een paar km. terug. Hier sta je heerlijk rustig
en een lekkere wandeling is nooit weg! Zodra we staan gaan de wandelschoenen
aan en op weg. Het is een plaatje zoals dit heuveltje in zee ligt.
Het is erg druk met opvallend veel Japanners en Engelsen.
Het is enig om te zien, maar we zijn al gauw bekaf van al het klimmen.
We pauzeren voor een bakkie thee en gaan dan op weg naar de grote kathedraal.
Pech, hij gaat over een kwartiertje sluiten en daar vinden we het toch iets
te duur voor [42 FF] Kor vindt aan kerken zo wie zo niet veel aan, kwam dus
wel goed uit. Tegen half 6 begint de speaker te blerren dat iedereen zijn
auto weg moet halen want de vloed komt er aan en inderdaad zie je het water
aan komen rollen, zo hard als een galopperend paard vinden we wat overdreven,
maar toch..... Het gaat steeds sneller en is leuk om te zien.
Tegen 6 uur keren we huiswaarts voor de warme hap en gaan s´ avonds nog een
keer om wat plaatjes te schieten van een verlichte Mont. De sfeer is nu heel
anders, de bussen met toeristen zijn vertrokken en het is stil in de straatjes.
Ook wij vertrekken weer in de donkere avond. We bekijken waar we heengaan,
dat wordt wat meer naar het zuiden want het weer is niet echt geweldig,
iedere middag wel flink wat regen en daar wordt je niet vrolijk van.
Culan, 16 oktober.
Dinsdag 16 oktober verlaten we de streek van de Calvados, die overigens
heerlijk smaakt, voor wat zuidelijker streken. Via de N 176 gaan we naar
Alençon om hier richting zuid N138 naar Le Mans en richting Tours te rijden.
In Chateau du Loir hebben we er voor vandaag genoeg van met 235 km. op de
teller. We vinden een plekje bij een kleuterschool, vlak naast de N138.
We gaan wat boodschappen doen en het plaatsje bekijken, veel is er niet en
we nemen dan ook genoegen met een luie stoel en een boek.
Morgen richting Auvergne.We zijn vandaag redelijk vroeg wakker door het
voorbij rijdende vrachtverkeer. Om 9 uur rijden we van de parking richting
Chateauroux over de N 143, in Chateauroux door naar Culan via de D 943.
Kasteel Culan.
Prachtig uitzicht vanaf parking.
Het kleine plaatsje blijkt een prima plek voor campers te hebben,
naast het office de tourisme, compleet met sanitair, douches en water/ afval put.
Het uitzicht is fantastisch, we kijken over een prachtig dal. We gaan het
plaatselijke kasteel bekijken en ook hier treffen we weer gesloten deuren,
jammer maar helaas. Het kasteel levert wel wat mooie plaatjes op.
Ik let weer eens niet op en verlies mijn evenwicht door een kuil in het wegdek,
resultaat een kapotte knie en een verzwikte enkel! We keren maar terug en
pakken onze stoelen, lekker even genieten van het mooie weer en het uitzicht,
daar het plaatsje verder niets te bieden heeft. ´s avonds de wedstrijd
Bayern/Spartak gezien via de satelliet. De eerste keer dat we hem gebruiken.
De ontvangst valt niet tegen, hoewel het uitrichten niet echt vlot gaat.
St. Eloy les Mines, 17 oktober.
We worden deze donderdag wakker van de regen en constateren dat het weerbericht
van de wereldomroep dus klopt. Na een lekkere douche en boodschappen rijden
we tegen 10.30 uur weg van de parking. Vandaag een kort tripje.
Via Montluçon rijden we de N 144 op richting Clermont. In St. Eloy les Mines
vinden we een prachtige parking met zuil, gelegen aan een meertje, even buiten
het plaatsje. Met mooi weer moet het hier prachtig zijn! Eerst maar eens een
flinke wandeling met Bonnie, dan het stadje verkennen. Het stelt niet veel
voor maar tot onze grote verbazing hebben ze wel een Nederlandse krant voor ons.
Het weer is afwisselend en de paraplu moet regelmatig op.
Toen we op de parking aankwamen stonden we alleen maar dat duurde niet lang,
al gauw kwam er een Fransman naast ons staan die vroeg of we vannacht bleven,
na dit bevestigd te hebben bleef hij ook en binnen de kortste keren stonden
we met 10 campers. Veel contact onderling is er niet, ook doordat we de Franse
taal niet goed beheersen en Nederlanders zie je praktisch nooit.
St. German Lembron, 18 oktober.
Ik heb op internet een artikeltje gelezen over een klein Frans kasteeltje waar
een camping bij zou zijn. Dat lijkt me wel wat en het ligt op onze route,
dus..........we gaan op pad.
Het zonnetje schijnt en de mist in de dalen trekt
langzaam op. Onderweg zien we in een bocht een prachtig plaatje,
een mistbank waaruit de torens van een oude burcht steken. Gauw gestopt voor
een foto want dit zie je niet iedere dag.
De route gaat weer verder over de N144 naar Clermont Ferand, waar we de
tolvrije A75 oppakken. Bij afslag 17 staat St. German Lembron en daar moeten
we zijn. In het centrum richting Ardes en dan richting Collange. We zagen de
torentjes van het kasteeltje al liggen, nou ja "kasteel" is een groot woord,
meer een boerderij met torentjes! De camping is open en de eigenaar
[een Nederlander] heet ons welkom. We kunnen een plekje zoeken. Het uitzicht
is prachtig zo boven op een heuvel, helaas staat er erg veel wind maar je
kunt niet alles hebben. Na de lunch gaan we aan de wandel met Bonnie,
zon met veel wind. Tegen 4 uur zijn we weer op honk en vraagt Louis,
de eigenaar, of we zin hebben in een ritje naar een kennis die een camper
plaats aan het bouwen is. Daar hebben we wel zin in en zijn zo klaar.
Wij krijgen een toeristische rondrit door een prachtig dal met hele smalle
weggetjes. Na de nodige afslagen en bochten belanden we bij de kennis van Louis,
ene Willem en zijn vrouw Joke. Ze zijn een groot oud huis aan het verbouwen
tot hotel en in de garage hebben ze tijdelijk een cafeetje ingericht.
Buiten is een grote gras parking achter het toekomstige hotel met alle gemakken
van dien. Douches en toiletten en er komen ook wasmachine en droger.
Datgene wat klaar is ziet er prima uit, de omgeving is mooi, maar of er veel
campers komen?? Ik hoop het voor ze, want hun enthousiasme is groot.
Willem is een figuur apart, type ruwe bolster blanke pit en als we tegen 6 uur
opstappen hebben we allebei kramp in onze kaken van het lachen.
Die houdt zijn gasten wel bezig! We gaan via de snelweg terug en zitten om
7uur aan de avond maaltijd. Het is inmiddels gaan regenen en de wind is
aangewakkerd tot bijna storm. Ik slaap heerlijk als het buiten zo tekeer gaat.
Millau, 19 oktober.
We slapen maar een beetje uit want het is echt beesten weer.
Als we afgerekend hebben [48 FF] willen we weg rijden, maar dat valt tegen.
De ondergrond is doorweekt en de banden slippen in de klei.
Met behulp van een paar plankjes die we bij ons hadden komen we los uit
de blubber en kunnen we de we de A75 weer op om zo snel mogelijk uit dit
barre weer te raken. De wind is onbehoorlijk hard, maar de regen is inmiddels
gestopt. Als we in de buurt van Millau zijn krijgen we zulke zwiepers dat het
niet leuk rijden meer is. We zoeken een parking, die we bij het plaatselijke
zwembad vinden en gaan Millau met een bezoek vereren, dat valt niet tegen.
Er is een leuk centrum met vele smalle straatjes en pleintjes. De wind is
echt heel hard, we hebben het over de eerste herfststorm. Toch is het
allesbehalve koud. Later horen we op het nieuws van 2 tornado´s, vlak bij
Montpellier en bij de Pyreneen. Maar goed dat we gestopt zijn anders hadden
we er misschien midden in gezeten. Ze lagen aardig in ons bestemmingsplan.
Seté, 20 oktober.
Als we om 8.30 uur wakker worden zien we dat de ruiten helemaal nat zijn,
we bekijken de thermometer en ja hoor, het is vannacht zo´n 5 graden geweest!
De baas gaat eruit om de verwarming aan te zetten en ik mag nog even blijven
liggen, het is immers zondag! Kor maakt zich klaar om brood te halen en nog
belangrijker, de zaterdag Telegraaf, want die wil hij niet missen.
Even op de fiets naar het centrum. Als hij na een half uurtje teug is,
is het heerlijk warm en de eitjes gekookt. Heerlijk zo relaxt te reizen.
Na het ontbijt gaan we weer op pad, nu richting Montpellier via de A75.
Soms houdt de snelweg op en wordt het weer een Nationale, maar het landschap
is bijzonder mooi. Hoe meer we naar het zuiden gaan hoe warmer het wordt.
Bij Lod´eve gaan we door een tunnel en eenmaal aan de andere kant zijn we
echt in het middellandse zee klimaat. Strakke blauwe lucht, veel wijndruiven
en prachtig begroeide bergen. Als we het wijn gebied uitrijden, veranderd het
landschap. Het doet een beetje vreemd aan, recht opstaande stenen,
als pilaren uit de grond geschoten, afgewisseld met heide velden waarop
schaapskuddes grazen. We gaan naar Séte, want je moet toch ergens beginnen.
We vinden een parking aan de haven, waar nog een paar motorhomes staan.
Eerst maar eens op verkenning, het stadje valt wel mee, veel vis restaurantjes
langs de haven. Het is een drukte van heb ik jou daar, het lijkt wel of
iedereen naar de pier wil wandelen! Als we terug lopen ontdekken we een
wasserette zodat we een uur later met ons wasje achter de trommels staan.
Zo, dat kan er weer een weekje tegen. We houden het verder voor gezien en
zakken met een lekker wijntje onderuit. Zo is het leven best vol te houden !
Valras Plage, 21 oktober.
De nacht is wat onrustig geweest, veel verkeer wat over de naast ons liggende
brug denderde, maar dan waardeer je een goede plek des te meer! Tegen 9.30
uur zijn we klaar voor vertrek en op weg naar de kust. De N112 loopt pal langs
de kust en is niet druk. Kor wil even kijken in Cap d´Agde. We gaan het centrum
in en vinden een mooie parking waar men na 15 oktober gratis mag staan.
Vlakbij een supermarkt, boodschappen gedaan en even met een landgenote gepraat.
Ze wist veel te vertelen, o.a. over een naturisten park, dat nu ook voor
campers opengesteld was. Bovendien vertelde ze dat in Valras Plage de parking
aan zee open was voor campers, dit alles na 15 oktober! We zijn even naar het
naturisten park gereden, maar konden niet bij het strand parkeren.
Teruggekeerd en richting Valras Plage. Hier staan we echt praktisch op het
strand, het is prachtig weer dus stoelen gepakt en luieren maar. We staan met
zo´n 10 campers en er is nog plek genoeg. Er zijn toiletten vlakbij de parking
en alles is gratis. Ik kan me voorstellen dat meer gemeenten dit in de winter
maanden toestaan, het camper volk moet toch ook hun boodschappen doen en pakken
eens een terrasje. Wij houden het hier wel een aantal dagen uit als het weer
zo mooi blijft, overdag 24 graden !
Aan het strand in Valras.
Het is inmiddels Donderdag en we hebben het nog steeds naar onze zin, mede
dankzij een leuk gezelschap. We staan hier met een Belgisch echtpaar,
een Engels en 2 Duitse paren. Onderling gaat dit prima, sommigen gaan samen
vissen, andere weer wandelen en verder kletsen we heel wat af. We denken erover
om komende maandag weer te vertrekken als het weer tot die tijd tenminste goed
blijft, zoniet dan gaan we wat eerder weg. Bijna iedere middag gaan we even
zwemmen, we schatten de water temperatuur op ongeveer 18 á 20 graden !
Tegen het weekeinde staat de gehele parking vol met Fransen en tellen we op
-onze- parking ongeveer 25 motorhomes. Er is nog een parking naast de
jachthaven en ook daar staan aardig wat wagens ! Af en toe komt de politie langs
en zegt, dat er geen vuil water in de afvoerput voor de toiletten mag worden
gestort, daar deze rechtstreeks naar zee gaat. Er schijnt in Valras een zuil
te staan, maar wij hebben hem niet nodig gehad.
Nyons, 29 oktober.
Het is maandag 29 oktober als de blokken onder de auto weg gaan.
De weerverwachting is uitstekend, 23 graden en morgen nog warmer.
We gaan op weg richting Montpellier via de N9en N13 naar Nimes richting Avignon.
Bij Pont du Gard verlaten we de weg even om de Romeinse aquaducten te bekijken,
we zijn hier z´n 20 jaar geleden geweest maar het is geen succes.
Het plaatsje is zeer toeristisch en de parking bij de Pont kost 50 FF.
Voor een korte blik op deze water werken vonden we iets te veel van het goede.
We pakken de N86 weer op rijden door een prachtige wijnstreek.
Via Bollene naar Nyons over de D94. Het is een prachtig gebied.
In Nyons vinden we een mooie parking aan het riviertje de Eiguest,
vlak bij het centrum van het stadje. Er is een mooi park langs het water,
compleet met kruidentuin, onze hond wil hier voorlopig wel blijven!
Het is al vroeg donker zodat we het stadje tot morgen laten wachten.
Na een bezoek aan het Tourist office en een Frans terrasje,verkennen we Nyons.
Er is een heel oud centrum wat via een stadspoort bereikt wordt.
Alle straatjes lijken wel naar boven te lopen, leuke trappetjes en kleine
doorgangen zorgen steeds weer voor een nieuw uitzicht. We gaan door de
Passage Ha Ha [zo heette het echt] en komen uit op een weggetje wat naar de
mooie kapel boven op de heuvel loopt.
Winkeltje uit de oude doos !
Prachtig uitzicht over het stadje. Kris kras weer naar omlaag en ontdekken zo in een van de
vele straatjes een wasserette. Het wasgoed was gauw gehaald en een uur later
al weer klaar. De parking is inmiddels aardig vol, de meeste campers staan niet
op de officiële parking voor campers, die is wat onrustig i.v.m het
langsrijdende verkeer. De dag is voorbij gevlogen, ´s avonds nog een paar
foto´s gemaakt van de verlichte toren, ook de oude brug is verlicht, wat een
mooi effect geeft.
Oude stadspoort
Boven de rivier is een parking.
Grignan, 31 oktober.
De volgende morgen rijden we eerst naar de WC public voor water en toilet en
gaan dan rustig op weg naar Grignan De D 538 richting Montelimar via Valreas
brengt ons naar Grignan. Een ritje van 25 km. Als we het plaatsje binnen
rijden staat er een bord parking voor 400 auto´s. Nu, daar kunnen we dus best
bij. De parking, naast het kerkhof, is helemaal leeg, er blijken toiletten
en water te zijn. Er hangt wel een voor ons niet leesbaar papier betreffende
het water, maar dat laten we voor wat het is. Eerst maar eens boodschappen
doen voor alles gesloten is. Het stadje wordt gedomineerd door een groot
kasteel in het midden, uiteraard boven op de top van een heuvel !
Voorzijde Kasteel Grignan
Achterzijde.
Navraag bij de toeristische dienst leert ons dat het kasteel om 2 uur ´s
middags open gaat. Hoera, eindelijk een die open is! We besluiten om de maaltijd
op een terrasje te gebruiken en genieten van de zon. Een beetje wankel gaan
we naar ons rijdende huisje en houden nog een uurtje siësta. Het kasteel
voldoet aan onze verwachtingen, oud, mooi en sommige vertrekken in oude luister
hersteld. De gids spreekt alleen Frans, maar we krijgen een beknopte
Nederlandse vertaling in de handen gedrukt waarmee we uit de voeten kunnen.
Tegen 4 uur staan we weer buiten, de terrassen rondom het kasteel geven een
prachtig uitzicht en langzaam slenteren we door de smalle straatjes naar
beneden en zoeken ons huis weer op. Bonnie is blij en wil uit.
Er zijn inmiddels een paar motor homes bij gekomen, maar er is plek zat,
een van de voordelen van het na seizoen! Als we ´s avonds aan de koffie
zitten klinkt er een luchtalarm, wat zou er aan de hand zijn? We zijn een
beetje schichtig met al dat gepraat over aanslagen op kerncentrales en er staat
er hier een in de buurt ! We zien buiten geen reacties en gaan rustig slapen.
Tegen middernacht begint de auto te schudden van de wind, MISTRAL, en flink ook.
Gauw de ramen en luiken sluiten en weer verder pitten.
Slaapkamer van de Graaf
Feestzaal van Grignan.
Lyon, 1 november.
We worden vrij vroeg wakker van het lawaai dat de wind maakt, er staat een
stevige 8Bft. denken we. Als we klaar zijn gaan we richting Montelimar,
waar we de N7 pakken. We rijden rustig om geen verrassingen te krijgen met
een onverwachte zwieper. Voorbij Valance pakken we de D 532 richting Romans
en slaan af bij Curson naar de D 67, deze blijven we volgen tot Hauterives.
De weg erheen is prachtig en lekker rustig want het is vandaag een officiële
feestdag in Frankrijk, 1 november ! Wat er hier te zien is ? In 1836 leefde
hier een gekke postbode, genaamd Ferdinand Cheval, die gedurende 33 jaar een
fantasie paleis bouwde. Toen werd hij scheef aangekeken, nu komen er jaarlijks
120.000 mensen om zijn Palais Ideal te bekijken!
Noordgevel
Oostgevel
Detail van een hoek
Zuidgevel
Ook wij zijn erbij en aanschouwen het geheel. Ik weet eigenlijk niet wat ik er
van vind, het is een beetje van alles en van niets. Meer curiosa dan kunst in
mijn ogen maar wel heel leuk om te zien!
Als we bij de auto komen blijkt de
rechter achterband lek. Gelukkig staan we op een ruime parking, zodat na een
half uur de band verwisseld is. We vertrekken richting Lyon, binnendoor over
de D 538 naar Vienne, waar we de N 7 weer oppakken. Een prachtige route,
die in de zomer overweldigend moet zijn met al die lavendel velden.
Zelfs nu alles in herfsttooi is zijn de vergezichten prachtig.
Als we Lyon gepasseerd zijn stoppen we op een parking bij een tankstation
langs de autoweg en houden het voor gezien voor vandaag. De wind blaast iets
minder hard [of we wennen eraan].
Chalon s. Saone, 2 november.
Alweer vrijdag en het is de afgelopen dagen gevoelig kouder dan voorheen.
We hebben gisteravond en vanochtend de kachel aangehad. We zijn laat, eerst
nog even water getankt bij het tankstation en de bandenspanning gecontroleerd,
dan nog een kop koffie gedronken en even in de shop gekeken. Kor vindt een
verloop nippel voor de gastank die we maar gelijk aangeschaft hebben. Weer een
probleem minder! Pas tegen half elf zijn we onderweg en nog geen ontbijt gehad.
Als we eenmaal op de N6 naar Villefranche zitten stoppen we in het
eerstvolgende dorpje voor verse croissants en een flute.. Mmmm, die smaken
heerlijk. Voldaan vervolgen we onze route. We willen vandaag naar
Chalon s. Saone, waar we tegen 2 uur aankomen. Er is geen speciale parking,
maar we rijden de tweede brug over en parkeren vlakvoor een volgende brug voor
een flatje bij een parkje. Lekker rustig en vlakbij het centrum. De stad heeft
een redelijk oud centrum met leuke vakwerkhuizen en een grote kerk of
kathedraal, het verschil is me niet duidelijk, ´t zal wel met de afmeting
te maken hebben. Er is markt en we slenteren zo gezellig langs de kramen en
door leuke winkelstraten. Het is erg druk, waarschijnlijk hebben veel Fransen
een extra vrije dag opgenomen. Tegen 5 uur keren we, bepakt en bezakt, terug
bij onze zwerfauto om de warme hap te gaan bereiden. Het weer is eigenlik prima,
we hebben de hele dag zon, maar de NO wind is koud en dat voel ik in mijn botjes.
Het wordt tijd voor centrale verwarming!
Charmes, 3 november.
Ik wordt om 7 uur wakker en verricht direct mijn goede daad voor vandaag,
ik zet de verwarming aan en duik gelijk weer onder mijn donsdeken, brrrrr wat
is het koud. Tegen half 8 is het lekker warm en kunnen we opstaan.
We zijn vroeg, kunnen we lekker doorrijden en vanmiddag nog iets leuk doen.
Om half 9 zijn we klaar voor vertrek, de N 73 brengt ons naar Dole en Besancon,
waar we de N 57 naar Vesoul nemen. Er valt niet zoveel meer te navigeren,
zodat ik me op het uitzicht concentreer. Als ik kon schilderen, dan zou ik hier
de herfst willen vastleggen, wat een kleuren nuances in rood, bruin, geel
en groen, dit alles tegen een strak blauwe lucht met hier en daar wat condens
strepen van vliegtuigen! Helaas kan ik nog geen lijn recht op papier zetten,
dus.....Als we Epinal voorbij zijn besluiten we om in Charmes te stoppen.
Er staat een bordje met een camperplaats bij de jachthaven, maar dat wisten we
al. We zijn hier nl. een paar jaar geleden met onze boot langs gevaren in de zomer.
Parking aan de moezel.
Het was hier toen bomvol, nu dachten we, november, er zullen wel geen campers
staan. Mis, bij aankomst telden we zo´n 40 stuks. We zochten een plekje op de
tweede rij en konden gelijk de stoelen buiten zetten, het was heerlijk in de zon!
Wie had dat gedacht in november! De middag brengen we luierend en wandelend door,
er werd op de parking enthousiast ge- Jeu de Bouled, volgende keer onze ballen
ook maar meenemen. Tegen 6 uur staat er een man van de Gemeente voor de deur
die geld komt innen. Na betaling van 20 FF, krijg ik een zakje overhandigt met
informatie over de omgeving van Charmes, actieve gemeente, hoor.
De avond vullen we met kaarten en een show op de Duitse TV, weer eens iets anders.
Weer thuis, 4 november.
Als ik de volgende morgen wakker word en het gordijntje laat zakken,
zie ik niets. Met een zakdoek veeg ik een stukje venster schoon, maar ik zie
nog steeds niet veel. Het zit potdicht van de mist! We haasten ons niet,
zo tegen half 10 vertrekken we richting Luxemburg. De mist is erg dik zodat
we het rustig aan doen, gelukkig is het niet druk op deze zondagmorgen.
We kiezen voor het eerst voor de grote weg, wat we in deze omstandigheden het
veiligst vinden. Eenmaal in Luxemburg wordt de mist wat dunner en uiteindelijk
is hij helemaal verdwenen als we weer voet op Belgische bodem zetten.
De geplande overnachting in de Ardennen laten we schieten. Via Luik en Hasselt
belanden we weer in onze regio en rijden om 4 uur onze eigen parking op.
Oost west, thuis best, het was een geslaagde vakantie met veel nieuwe indrukken.
Het leven in een motorhome is ons prima bevallen en biedt voor de toekomst nog
heel veel mogelijkheden !
